Józef Flawiusz (37 - po 94 n.e.)

Józef Flawiusz (Iosephus Flavius) urodził się 37 roku n.e. w Jerozolimie w rodzie kapłańskim.
Józef pochodził z klasy Joariba, pierwszej klasy kapłańskiej w Izraelu. Jego pradziadek, Matias Garbaty (urodzony 135 roku p.n.e.), był po kądzieli wnukiem Jonatana Machabeusza.

Był synem Mattiasa syna Józefa, jerozolimskiego kapłana.
Zdobył wykształcenie w zakresie Tory i zapoznał się z naukami szkół filozoficznych: saduceuszy, faryzeuszy i esseńczyków. Związał się z doktryną faryzejską.

W  roku 64 n.e. przybył do Rzymu, gdzie przebywał trzy lata. Tutaj też z powodzeniem bronił przed sądem cesarskim kilku kapłanów jerozolimskich uwięzionych przez Feliksa, prokuratora Judei.
Do kraju powrócił w roku 66, w czasie gdy wybuchło powstanie żydowskie przeciwko Rzymianom. Flawiusz przyłączył się do powstania, objął dowództwo nad powstańcami w Galilei, dowodził obroną twierdzy Jotapata, a w roku 67 n.e. dostał się do niewoli. Józef Flawiusz został wraz z grupą 41 żydowskich powstańców otoczony przez Rzymian w jaskini. Woląc samobójstwo od pojmania, powstańcy zdecydowali się utworzyć krąg i zabijać co trzecią osobę, aż nikt nie zostanie przy życiu. Flawiusz nie chciał się zdecydować na taką nonsensowną śmierć i szybko wyliczył gdzie on i jego przyjaciel powinni stanąć w kręgu, aby uniknąć śmierci. Jest to tzw. problem Józefa Flawiusza.

Po dwóch latach uwolnił go Wespazjan, który, jako jego nowy patron, nadał mu nazwisko Flavius, obdarzając go również obywatelstwem rzymskim. Józef poświęcił się wówczas całkowicie pracy literackiej.

Data jego śmierci nie jest znana, wiadomo jednak że żył jeszcze w 94 roku n.e. Mówi się że mógł umrzeć dopiero 103 roku n.e. W dziele "Dawne dzieje Izraela" we fragmencie Testimonium Flavianum wspomina o postaci zwanej Jezus, żyjącej za czasów Heroda Antypasa.

Twórczość

Dzieje wojny żydowskiej przeciwko Rzymianom, inaczej Wojna żydowska - w 7 księgach Dawne dzieje Izraela, znane też pod tytułem Starożytności żydowskie - w 20 księgach Przeciw Apionowi - w 2 księgach Autobiografia - życiorys i jednocześnie apologia pisarza