SPIS TREŚCI:

Krainy sąsiednie Prowincje Miasta

Początkowo terytorium państwa rzymskiego ograniczało się jedynie do samego Rzymu. Rywalizacja z sąsiednimi ludami pozwoliła stopniowo poszerzać sferę wpływów. Wraz z upadkiem monarchi nastąpiła zmiana polityki zagranicznej. Dokonano reform wojskowych, które pozwoliły rozpocząć ekspansjonizm.

Już w 264 roku p.n.e. Rzym zdominował cały Półwysep Apeniński. Z czasem zaczęto tworzyć prowincje. Ich liczba i rozmiary zmieniały się na przestrzeni dziejów Imperium w zależności od warunków zewnętrznych i polityki wewnętrznej. Ekspansja poza obręb Italii przyniosła mnóstwo korzyści.

Rozwój terytorialny państwa rzymskiego

Do początków I wieku n.e. oficjalnie zakończono politykę podoboju i skupiono się na organizacji wewnętrznej państwa w tym prowincjach. Pierwszą rzymską prowincją była wyspa Sycylia, podbita w 245 roku p.n.e. w czasie I wojny punickiej.
Zasadniczo prowincje rzymskie dzieliły się na dwa rodzaje:
- prowincje cesarskie
- prowincje senackie

Imperium Rzymskie u szczytu potęgi. Wówczas żadne państwo nie mogło się równać z Imperium Romanum.

Prowincjami zarządzali gubernatorzy. W czasach Republiki wyznaczano ich na okres jednego roku. Na początku roku kalendarzowego nowi gubernatorzy wybrani albo poprzez losowanie albo bezpośrednio obejmowali wyznaczone dla siebie prowincje. Byli to na ogół politycy z kręgu senatorskiego, dawni pretorzy lub konsulowie.