Formacje wojskowe Rzymian

SPIS TREŚCI:

Szyki bojowe i marszowe Szyk potrójny Testudo

Rzymianie swój styl walki zmieniali wielokrotnie w historii państwa. W okresie monarchii i wczesnej republiki armia rzymska oparta była na falandze i polegała na przepchnięciu przeciwnika. Zmiany zaszły dopiero w dojrzałej republice. Reformy Mariusza Kamillusa oraz Gajusza Mariusza rzuciły zupełnie nowe światło na taktykę i rzymskie formacje. Od tego czasu liczono głównie na zręczność swoich legionistów i na zdyscyplinowanie oddziałów. W czasie bitwy legion miał tylko jeden cel, rozbić środek formacji i spowodować panikę oraz odebrać chęć do dalszej walki. Taki sposób walki mógł mieć katastrofalne skutki, gdy przeciwnik był mistrzem taktyki. I rzeczywiście w bitwie pod Kannami doszło do największej klęski Rzymian z powodu zastosowania przez nich takiej taktyki. Hannibal wycofał się ze środka i uderzył na skrzydła druzgocząc całą armię rzymską.
Wydarzenie to zmusiło Rzymian do poszukiwania dalszych rozwiązań. Jednak do końca trwania imperium opierano się głównie na ciężkozbrojnej piechocie, pozostawiając konnicy jedynie zadania poboczne.