Dynastia Sewerów (193 - 235 n.e.)

Dynastia ta panowała od roku 193 n.e. do 235 n.e. Jej założycielem jest Septymiusz Sewer.

W  wyniku zamordowania Kommudusa, ostatniego z rodu Antoninów, który nie mianował swego następcy, tron stanął otworem dla pierwszego, który siłą zdobędzie Rzym. Tą postacią był Septymiusz Sewer, który pokonał pozostałych pretendentów i poprzez fikcyjną adopcję, "będąc synem" Marka Aureliusza, starał się kontynuować starą dynastię. Sewer jest jednak uważany za ojca nowej dynastii - Sewerów (Syryjskiej).

Do dynastii należeli:
SEPTYMIUSZ SEWER, Lucius Septimius Severus (146 - 211 n.e.) Panował od 193 do 211 roku n.e. W 173 roku n.e. ożenił się po raz pierwszy. Po śmierci żony, latem 187 roku ożenił się z księżniczką syryjską Julią Domną, która urodziła mu dwóch synów: Karakallę i Getę. W wyniku wojny domowej pokonał konkurentów do tronu: Didiusza Juliusza, Pescenniusza Nigra i Klodiusza Albinusa. W latach 197-199 n.e. pokonał króla Partów w wojnie partyjskiej i utworzył na zdobytych terenach nową prowincję Mezopotamię. Mianował swojego syna Karakallę współimperatorem. Wprowadził monarchię militarną. Zmarł podczas wyprawy do Brytanii roku 211 n.e.
GETA, Lucius Publius Septimius Antoninus Geta (189 - 212 n.e.) Panował od 211 do 212 roku n.e. Młodszy syn Septymiusza Sewera, brat Karakalli. Od 211 roku n.e. współrządził z bratem. Zamordowany przez Karakallę w 212 roku n.e.
KARAKALLA, Marcus Aurelius Antoninus Bassianus (188 - 217 n.e.) Panował od 211 do 217 roku n.e. Współrządził z ojcem, a po jego śmierci z bratem Getą. Po jego zamordowaniu samodzielny cesarz rzymski od 212 roku n.e. W 212 roku n.e. nadał obywatelstwo rzymskie wszystkim mieszkańcom imperium. Despotyczny i okrutny. Czciciel Aleksandra Wielkiego, chciał połączyć cesarstwo rzymskie z imperium Partów - w tym celu zażądał ręki córki króla Partów Artabana V. Otrzymując odmowę rozpoczął wojnę z Partami i przyłączył Armenię do imperium jako nową prowincję. W 217 roku n.e. podczas podróży z Edessy na wojnę został zamordowany przez prefekta pretorianów - Makrina.
MAKRYNUS, Marcus Opellius Macrinus (165 - 218 n.e.) Panował od 217 do 218 roku n.e. Był prefektem pretorianów za Karakalli. Nie mógł efektywnie sprawować władzy, a krótkie rządy, nie mogły określić jakim był naprawdę władcą. Nie potrafił prowadzić dalej wszczętej przez Karakallę wojny z Partami, mimo że imperium partyjskie znajdowało się w stanie rozkładu. Został pokonany w bitwie pod Nisibis i zmuszony do zawarcia niekorzystnego pokoju. Został zabity w bitwie z buntownikami 218 roku n.e.
HELIOGABAL, Marcus Aurelius Antoninus (204 - 222 n.e.) Panował od 218 do 222 roku n.e. Matką cesarza była Julia Soaemias - zwolenniczka ogłoszenia go bogiem słońca, czyli Heliogabalem. Została zamordowana przez Heliogabala w 222 roku n.e. Mówiło się, że był nieślubnym synem cesarza Karakalli. W młodym wieku pełnił funkcję arcykapłana boga zwanego w semickim narzeczu "Elah-Gabal", w mieście Emesa w Syrii. Słynął ze swoich homoseksualno-orgiastycznych zachowań. W 222 roku n.e. Heliogabal został zamordowany z inicjatywy matki Sewera - Julii Mammei./P>
ALEKSANDER SEWER, Alexianus Bassianus (208 - 235 n.e.) Panował od 222 do 235 roku n.e. Adoptowany w 218 roku n.e. przez małoletniego Heliogabala. W tym samym roku oficjalnie Aleksander został cesarzem rzymskim. Nowy Cesarz próbował zmienić politykę wewnętrzną kraju, dzieląc się władzą z senatem, który u poprzedników miał funkcję fasadową. W rządach dobrą radą wspomagał go dobrze znany ówcześnie prawnik Ulpian. Cesarz uzyskał wspanialy triumf po zwycięstwie nad perskim królem Artakserksem (wojna perska w latach 232-233 n.e.). Dwa lata poźniej wojna wybuchła nad Renem. Po zawarciu ugody w 235 roku n.e. z Germanami po wojnie, został zamordowany przez armię.

Poprzednia dynastia: DYNASTIA ANTONINÓW

Następna dynastia: DYNASTIA KONSTANTYŃSKA